Werkwijze

Eet je kind te veel koek en snoep? Wil jouw kind geen fruit en groenten eten? Eet jouw kind zijn bord niet leeg? Of willen de kinderen al van in het begin niet aan tafel komen? Vind je je kind te dik of wordt je kind gepest op school? Loop je vast met gezonde keuzes bij de voeding van jouw kinderen?

Herken je jezelf hierin? Jij, als ouder, doet de moeite om de gezondste maaltijd klaar te maken, en loopt de zoveelste frustratie op …

Dat is nu juist één van de punten waarin ik het verschil wil maken. Met Het Rode Tomaatje kijken ik verder dan alleen maar voeding. Gedrag speelt hier ook bij een rol. Samen met de ouder ga ik op zoek welke patronen het gedrag gaan spiegelen bij het kind. Ik help jou anders te kijken naar voeding dan we in het alledaagse leven gewoon zijn, zodat jij weer de keuzes kan maken die nodig zijn voor jou eigen lichaam en dat van je kinderen.

Wat heb jij, als ouder, erbij te winnen? Vraag je jezelf misschien af. Wel, je krijgt praktische tools en inzichten aangeboden om thuis ermee aan de slag te gaan.

Nu denk je: “Hoe doet Nelle dat?” Ik geef je een paar waargebeurde situaties:

“Er was eens een mama met haar zoon. Zij was op zoek naar iemand die haar zon kon helpen vermageren. Zij is een mama die de beste voeding aan haar zoon wil geven. Maar haar 10-jarige zoon duikt vaak in de koeken- en snoepenkast. Dus ben ik samen met haar en haar zoon gaan kijken waar het schoentje wrong. En gedurende de sessies zag ik de ogen van haar zoon steeds meer stralen want hij zag weer mogelijkheden.
Aan het eind van het eerste gesprek gingen de mama en haar zoon naar huis met twee doelstellingen vol goede moed. Een dag later ontving ik een berichtje hoe het met haar zoon ging. En wat zij mij daarin vertelde, heeft mij diep geraakt. Ze schreef namelijk: “Bedankt Nelle, hij is super gemotiveerd!” En dat is de reden waarom ik dit doe. Ik zorg voor een glimlach bij mama en zoon zodat ze het leuk gaan vinden om goede keuzes te maken.” (december 2016)

“Er was eens jongetje die heel nauwkeurig zat te knutselen. Hij deed dit zo nauwkeurig dat zijn vriendjes al aan de afwerking zaten van hun knutselwerkje. Ik mocht hem helpen. En toen ook zijn knutselwerkje af was, liet hij het spreken en zei tegen mij: “Jij bent mijn vriend.” Dit heeft mij diep geraakt en daar doe ik het voor.” (oktober 2017)

“Er was eens een jongetje die met zijn mama aanwezig was op een nieuwjaarsreceptie. Ik bakte wortelwafeltjes en legde de wafeltjes op een bordje bij de hapjes. De wafeltjes trokken meteen de aandacht van het jongetje en vroeg aan zijn mama of hij er eentje mocht eten. Nadat hij er eentje had gegeten, bleef het niet bij die ene wafel. Die wortelwafeltjes vielen duidelijk in de smaak bij dat jongetje. En niet alleen bij dat jongetje. De aanwezigen op de receptie beaamden mijn creatieve bak prestaties. Een tijdje later kwam het jongetje naar mij met een kunstwerkje van plasticine. Hij had een rood tomaatje in plasticine geknutseld. Een moment van eeuwige dankbaarheid die ik voor altijd zal blijven koesteren.” (02/02/2018)